Vol

Paul Schwarte - oktober 31, 2014

twitterPopmuziek: kunt u het nog volgen? Ik niet. Een beetje. Genoeg, voor mezelf. Ken wel mensen die het kunnen. Of: het lijkt er op. Of: ze doen pogingen. Pogingen die er op lijken dat ze het allemaal volgen. Misschien lukt het daadwerkelijk. Of ze komen verdomd aardig in de buurt. Kunt u me volgen? Ik volg JanUitTilburg op Twitter. Die ziet #nattevinger rond de 500 bands in een jaar. Echt? Echt.

Een festivalletje hier of daar levert tegenwoordig zonder probleem een stuk of 30 langsgewipte bands op. Het festivalseizoen zit er op, maar het gaat toch het hele jaar door. Ben zelf net terug van ‘Let’s Get Lost’ in Zwolle, over een paar weken is ‘Le Guess Who’ in Utrecht een optie. Daar wachten zo’n 150 bands om langsgewipt te worden. De meeste zijn fijn genoeg, geloof me, maar om bands een minuutje te geven en dan weer verder te zappen, daar ben ik geen fan van. Laat ik langs me heen gaan.lgw-announcement-artwork-nov-2014

In Zwolle herkende ik JanUitTilburg, wiens avatar ‘m vooruit was gesneld. Hij herkende mij niet, wat ik en m’n 6-jarige avatar ‘m niet kwalijk namen. Ik was al in ‘podium’ de Sassenpoort (de Martinitoren van Zwolle; ze moeten al die bands toch ergens kwijt) dus het leek alsof hij me gevolgd was. (Al zou ik dat ook kunnen verzinnen om quasi-slim de rode draad in dit verhaal te volgen.) Het mooie Groningse Swinder was net klaar, het wachten was op Amerikaanse Haley Bonar, die ik nooit eerder zag maar al volg van nog voor MySpace en Hyves. Het concert was fraai, de kennismaking met Jan aangenaam. Sympathieke man, relaxed type. Een dag later liet hij z’n volgers z’n weekendreis weten: Kloosterburen – Groningen – Zwolle – Lelystad – Schiphol – Rotterdam – Breda – Tilburg.

Haley Bonar

Haley Bonar

Ik had Groningen – Zwolle – Groningen gedaan om alleen Haley Bonar te zien. Alles willen weten, overal bij zijn, over meepraten, overzicht, controle… Ooit slibde ik bijkans vol, maar die tijd heb ik achter me gelaten. Fijn gevoel. Een ander gevoel dan toen ik het allemaal nog volgde. Of dacht dat ik dat deed. Of een verdomd aardige poging deed dat te doen.

Terwijl JanUitTilburg dinsdag twitterend bij The War On Drugs in Amsterdam was dacht ik, de gebruikelijke Twitterstorm van nieuwe hete muziektips in m’n ooghoek negerend, na over een concerttip voor deze blog. De agenda’s gaven weer genoeg opties. Dertig jaar rondstruinen in Grunnen heeft ook genoeg muzikale vrienden opgeleverd. Er spelen er altijd wel een paar bijna om de hoek.

Steve Gunn

Steve Gunn

Vrijdag 31/10 bijvoorbeeld. Lokale punks De Fuckups, met twee andere bands in de Pit-oefenruimtes aan de Gideonweg. Tegelijk met Lepel Concerts, dat afscheid neemt van de locatie Antillenlaan met de Groningse herrieschoppers Wolvon, de kiwi’s Die! Die! Die! en nog 3 bands. Tegelijk met Aussies Sticky Fingers plus 1 in Simplon. Tegelijk met DeWolff plus 1 in Vera. Maandag 3/11 ook daar: Danny & The Darleans. Met een ouwe Gories-man (de legendaaarische Gories man!). Daarna oversteken naar de overkant, waar Steve Gunn met z’n War On Drugs-connectie speelt in de Gym.

Het aanbod is weer eens enorm. Dit is zonder het weekend. Zonder Helmet bijvoorbeeld, dat zondag in Vera de verkeerde plaat speelt. Zonder concerten in andere muzikale genres, die ik niet allemaal even fanatiek volg, maar toch best wel enigszins. Ook zonder film, theater, voetbal, halloweenparties. Zonder dit, en dat, en die, en daar…

Zonder u wellicht, omdat u dit te laat las, of omdat ik het te laat schreef, of omdat ik daarmee een punt wilde maken, of omdat u vol zit. Zonder mij ook in de meeste gevallen. Als u me gevolgd bent en hebt snapt u dat. Of u deed een goede poging.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>